گم گشته بهارم که از خو یش خبرم نیست
در بحر تفکر قطره ای هوش به سرم نیست
چون موج لب ساحل به سنگ شد تنم خورد
در قید حیا تم ولی در آن اثرم نیست
عابر کو یرم کجا ست مقصد و منزل
گرمای خموشم که دیگر شررم نیست
مقصد نمیدانم و چون آهوی رم کرده
آزرده دلم شیر دیگر در نظرم نیست
ازبس که نشستم وشدم خیره به یک برگ
عمری بپر ید وای که عمری دیگرم نیست
از بس که به تیغم بزدند و بگر یختند
گردن به تیغم بزنند گر ضررم نیست

این مطلب رو ساحل تنها تو نظرات نوشته بود.به وبلاگش سر بزنید وبلاگ زیبایی داره (پرنده ی عشق) البته راستی نظر یادتون نره