امروز می خوام ادامه ی عشقم رو بگم

به این جا رسیدیم که من هر وقت اون رو می دیدم دپرس می شدم و این دپرس شدنم چون با برادرش بودم معمولا با برادرش اتفاق می افتاد تا این که اون به من شک کرد و من براش بهانه می اوردم ولی اون منو می شناخت حتی در برخی موارد بیشتر از خودم برای همین نمی تونستم زیاد دروغ بگم

هر وقت دپرس می شدم و اون از من می پرسید چی شده من بدون این که اسمش رو ببرم براش از نشانه هاش می گفتم اون هم برای این که شاید به صورت غیر مستقیم بفهمه من عاشق کی هستم نمی دونم فهمیده بود و بروی خودش نمی اورد یا نفهمیده بود برام مهم نبود من فقط فکر آینده بودم

به نظر تو کارم درست بوده ؟؟؟؟چرا؟؟؟؟